European Accessibility Act: geldt de wet voor uw website?

Verkoopt u online aan mensen in de EU, dan hebt u waarschijnlijk al een paar mails over de European Accessibility Act gehad, sommige van leveranciers die met een deadline schermen om u iets te verkopen. Deze gids houdt het bij wat de wet zegt: voor wie hij geldt, wat hij vraagt en wat er gebeurt als u hem negeert. Alvast het belangrijkste voor Nederland: de ACM houdt toezicht op webshops en kan een boete opleggen van maximaal € 900.000 of, als dat meer is, 1% van de omzet. In België staan de regels voor e-commerce sinds de federale wet van 5 november 2023 in het Wetboek van economisch recht.

Wat is de European Accessibility Act?

De European Accessibility Act (Richtlijn (EU) 2019/882 (opent in een nieuw tabblad)) is een EU-wet die gemeenschappelijke toegankelijkheidseisen stelt aan bepaalde producten en diensten voor consumenten, waaronder e-commerce, bankdiensten voor consumenten, e-books, vervoersbewijzen en elektronische communicatie. De richtlijn is op 17 april 2019 aangenomen en geldt sinds 28 juni 2025 in de hele EU. In Nederland is ze omgezet via de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten (opent in een nieuw tabblad) (Stb. 2024, 87), die bestaande wetten aanpast in plaats van één nieuwe toegankelijkheidswet in te voeren.

Er wordt over “de EAA” gesproken alsof het één regelboek is. In werkelijkheid zijn het drie lagen:

• De richtlijn legt de doelen, de reikwijdte en de termijnen vast. Ze is gericht aan de lidstaten en bindt uw bedrijf dus niet rechtstreeks.
• Uw nationale wet is wat werkelijk voor u geldt, zoals de Implementatiewet in Nederland, de federale wet van 5 november 2023 in België of het Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) in Duitsland. Elke wet wijst eigen toezichthouders aan en kent eigen sancties.
• De technische norm, EN 301 549, is hoe u in de praktijk aantoont dat u aan de eisen voldoet. Voor websites en apps verwijst die naar de Web Content Accessibility Guidelines (WCAG).

Noemt iemand u een boetebedrag, vraag dan uit de wet van welk land dat komt.

Sinds wanneer geldt de EAA, en wat verandert er in 2027 en 2030?

De EAA geldt sinds 28 juni 2025. De lidstaten moesten hun nationale wetten uiterlijk 28 juni 2022 vaststellen en vanaf 28 juni 2025 toepassen (artikel 31). Een paar overgangstermijnen lopen langer: dienstencontracten en apparatuur die al vóór juni 2025 bestonden, mogen uiterlijk tot 28 juni 2030 doorlopen.

De datum 2030 wordt het vaakst verkeerd begrepen. Het is geen respijtperiode voor websites: een webshop die in 2026 start, moet nu al aan de regels voldoen. Alleen contracten en apparatuur die al vóór juni 2025 bestonden, krijgen extra tijd.

Voor welke websites en apps geldt de EAA?

De EAA geldt voor websites en apps waarmee zes soorten consumentendiensten worden geleverd: e-commerce, bankdiensten voor consumenten, elektronische communicatie, toegang tot audiovisuele mediadiensten, e-books en onderdelen van personenvervoer door de lucht, per bus, per spoor en over water. E-commerce is de breedste categorie, omdat die elke site of app omvat waarmee consumenten op afstand een overeenkomst kunnen sluiten.

De richtlijn omschrijft e-handelsdiensten als “diensten die worden verleend op afstand, via websites en diensten op basis van mobiele apparaten, langs elektronische weg en op individueel verzoek van een consument met het oog op het sluiten van een consumentenovereenkomst” (artikel 3, punt 30). Kan een klant via uw site of app iets kopen, boeken of een abonnement afsluiten, dan valt die site of app er zeer waarschijnlijk onder: een kledingwinkel op Shopify, de boekingsmodule van een hotel, een abonnement op maaltijdboxen.

Sommige gevallen zijn minder duidelijk. Een restaurantsite die alleen de menukaart en een telefoonnummer toont, is waarschijnlijk geen e-handelsdienst, omdat er via de site geen overeenkomst wordt gesloten. Komt er online bestellen bij, dan is het dat waarschijnlijk wel. Bij grijze gebieden zoals een reserveringsformulier voor een tafel loont het om de richtsnoeren van de toezichthouder te raadplegen of een jurist te vragen.

Welke inhoud valt erbuiten?

Ook op een site die eronder valt, sluit artikel 2, lid 4, het volgende uit:

• vooraf opgenomen audio en video, en kantoordocumenten zoals pdf's, gepubliceerd vóór 28 juni 2025;
• online kaarten, zolang de essentiële informatie om de weg te vinden ook in een toegankelijke digitale vorm wordt gegeven;
• inhoud van derden die u niet financiert, ontwikkelt of beheert;
• gearchiveerde inhoud die sinds 28 juni 2025 niet meer is bijgewerkt of bewerkt.

Rek de uitzondering voor inhoud van derden niet te ver op. Een checkout-plug-in of chattool die u zelf hebt gekozen en waarvoor u betaalt, kunt u moeilijk inhoud noemen die u niet financiert of beheert. De EAA geldt ook voor producten zoals computers, betaalterminals en e-readers, maar voor een website zijn de regels voor diensten wat telt.

Geldt de EAA ook voor kleine bedrijven?

Slechts gedeeltelijk. Micro-ondernemingen die diensten leveren, zijn vrijgesteld van de eisen voor diensten. Een micro-onderneming heeft minder dan 10 werknemers en een jaaromzet of jaarlijks balanstotaal van ten hoogste € 2 miljoen (artikel 3, punt 23). Kleine bedrijven boven die grens vallen er wel onder, en micro-ondernemingen die producten maken of verkopen waarvoor de wet geldt, zijn niet vrijgesteld.

Beide delen van de toets tellen. Een webshop met 6 medewerkers en € 1,5 miljoen omzet is een micro-onderneming. Een webshop met 6 medewerkers en € 3 miljoen omzet is toch een micro-onderneming als het balanstotaal € 2 miljoen of minder is. Een webshop met 12 medewerkers valt eronder, hoe klein de omzet ook is.

Artikel 4, lid 5, stelt alleen micro-ondernemingen vrij die diensten aanbieden. Een bedrijf van vijf mensen dat e-readers maakt, moet dus nog steeds aan de productregels voldoen.

Twee kanttekeningen. Nationale wetten kunnen afwijken: de Belgische federale wet stelt micro-ondernemingen slechts vrij tot 28 juni 2030 (Wet van 5 november 2023, art. 40 (opent in een nieuw tabblad)). En de vrijstelling neemt een wettelijke plicht weg, niet het probleem. Een klant die met een schermlezer niet door uw checkout komt, haakt af, hoeveel mensen u ook in dienst hebt.

Geldt de EAA voor bedrijven buiten de EU, B2B-sites of het Verenigd Koninkrijk?

Ja voor bedrijven buiten de EU die aan consumenten in de EU verkopen, en meestal niet voor verkoop die alleen aan bedrijven gaat. De richtlijn geldt voor iedereen die een dienst verleent op de markt van de Unie of die aanbiedt aan consumenten in de Unie (artikel 3, punt 4), ongeacht waar het bedrijf is gevestigd. Een Britse of Amerikaanse webshop die aan consumenten in de EU verkoopt, valt er voor die verkoop onder.

• Verkopers buiten de EU. Het gaat erom aan wie u verkoopt. Levert uw webshop aan klanten in Frankrijk, dan geldt voor die dienst het Franse recht. Verkoop aan klanten buiten de EU valt er niet onder.
• B2B. E-commerce in de zin van de richtlijn betekent een overeenkomst met een consument: iemand die koopt buiten zijn handels- of beroepsactiviteit (artikel 3, punt 22). Een groothandelsportaal dat alleen voor geregistreerde bedrijven toegankelijk is, valt er meestal buiten; een site die aan beide verkoopt, valt eronder voor de verkoop aan consumenten.
• Verenigd Koninkrijk. De EAA is geen Brits recht, maar Britse bedrijven die aan consumenten in de EU verkopen, vallen onder de wetten van de landen waar ze naartoe verkopen. In het Verenigd Koninkrijk zelf vraagt de Equality Act 2010 om redelijke aanpassingen zonder een technische webnorm vast te leggen, en de toegankelijkheidsregels voor de publieke sector (opent in een nieuw tabblad) gelden alleen voor overheidsinstanties.

Aan welke norm moet u voldoen?

In de praktijk aan EN 301 549, en voor websites betekent dat vandaag WCAG 2.1 niveau AA. De richtlijn zelf noemt functionele eisen in plaats van een WCAG-niveau. De huidige referentie is EN 301 549 v3.2.1 (2021). Met versie 4.1.1, gepubliceerd in september 2026, wordt WCAG 2.2 niveau AA de maatstaf zodra de Europese Commissie de norm opneemt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

AccessibleEU (opent in een nieuw tabblad), het kenniscentrum voor toegankelijkheid van de Commissie, schrijft dat v4.1.1 “nog niet de wettelijke referentienorm” is. Zodra ze is opgenomen, geeft voldoen aan deze versie een vermoeden van conformiteit met de EAA. Wanneer dat gebeurt, kan nog niemand u vertellen.

Ons advies: bouw en test nu al volgens WCAG 2.2 niveau AA. Die versie bevat alles uit WCAG 2.1 op één verouderd criterium na, zodat u beide afdekt. Wat is er nieuw in WCAG 2.2? legt de negen nieuwe criteria uit, en ons Engelstalige WCAG-overzicht behandelt de niveaus.

Welke informatie moet u publiceren?

Dienstverleners moeten informatie publiceren over hoe hun dienst aan de toegankelijkheidseisen voldoet, “in de algemene voorwaarden of een gelijkwaardig document” (bijlage V). Daarin beschrijven ze de dienst in toegankelijke formats en leggen ze uit hoe aan de eisen wordt voldaan. Volgens artikel 13, lid 2, moet die informatie schriftelijk en mondeling openbaar zijn zolang de dienst wordt aangeboden.

Nationale wetten kunnen daar iets aan toevoegen, bijvoorbeeld de naam van de toezichthouder. Veel bedrijven zetten het op één toegankelijkheidspagina die veel weg heeft van een toegankelijkheidsverklaring en linken daar vanuit de footer en de algemene voorwaarden naar. Onze gids over hoe u een toegankelijkheidsverklaring schrijft bevat een sjabloon dat beide afdekt, en de Engelstalige documentatie over de verklaring gaat verder.

Denkt u dat een eis een onevenredige last zou zijn, dan is het niet genoeg om dat te zeggen. Artikel 14 vraagt om een schriftelijke beoordeling die u ten minste om de vijf jaar herhaalt, en u moet de bevoegde autoriteiten inlichten. Alleen micro-ondernemingen hoeven die laatste stap niet te zetten.

Wie houdt toezicht op de EAA, en hoe hoog zijn de boetes?

Elk land wijst zijn eigen toezichthouders aan en bepaalt zijn eigen sancties, die “doeltreffend, evenredig en afschrikkend” moeten zijn (artikel 30). Voor een webshop is de toezichthouder meestal een consumenten- of markttoezichthouder, in Nederland de ACM. De maximumboetes lopen van een paar duizend euro tot € 1 miljoen of meer, en sommige zijn aan de omzet gekoppeld.

Dit zijn plafonds, niet de bedragen die een bedrijf met een oplosbaar probleem waarschijnlijk betaalt. Volgens haar eigen uitleg (opent in een nieuw tabblad) laat de ACM haar optreden afhangen van hoe ernstig de problemen zijn en welke stappen een bedrijf zet om ze op te lossen. Bedragen worden online bovendien vaak verkeerd overgenomen, dus controleer de wet van uw eigen land voordat u op een getal vertrouwt.

Waar begint u?

Ga na of de wet voor u geldt, test en verbeter daarna de stappen die voor klanten het zwaarst wegen, publiceer eerlijke informatie over de stand van zaken en maak toegankelijkheid een vast onderdeel van elke wijziging aan de site. Het meeste is gewoon productwerk in een verstandige volgorde, geen eenmalig juridisch project.

1. Bepaal of de wet voor u geldt. Zet op een rij welke diensten u aan consumenten in de EU aanbiedt, naar welke landen u verkoopt en hoeveel medewerkers en omzet u hebt. Zit u dicht bij de grens voor micro-ondernemingen, leg dan vast hoe u dat hebt berekend.
2. Test uw belangrijkste routes: zoeken, productpagina's, winkelwagen, afrekenen en inloggen. Gebruik gratis automatische tools en controleer daarna handmatig, met een toetsenbord en een schermlezer, zoals onze gids over hoe u de toegankelijkheid van uw website test uitlegt.
3. Herstel eerst wat de meeste schade doet. Een bestelknop die toetsenbordgebruikers niet kunnen bereiken, weegt zwaarder dan een bleke link in de footer. De checklist voor websitetoegankelijkheid behandelt de meest voorkomende fouten.
4. Publiceer uw toegankelijkheidsinformatie, inclusief wat nog niet is opgelost en hoe mensen u kunnen bereiken.
5. Maak er een routine van. Artikel 13, lid 3, verwacht procedures die ervoor zorgen dat de dienst conform blijft als hij verandert. Controleer de toegankelijkheid dus telkens wanneer u het thema bijwerkt of een tool van derden toevoegt.
6. Vraag het na als het onduidelijk is. Twijfelt u of de wet of de vrijstelling op u van toepassing is, overleg dan met een jurist of met de toezichthouder in uw land.

Welke rol speelt een toegankelijkheidswidget?

Geen enkele widget maakt een website conform de EAA, de onze ook niet. De Europese Commissie zegt dat hulpmiddelen “die er niet voor zorgen dat de website zelf aan de gedetailleerde criteria van de norm voldoet, geen geschikte oplossing” zijn (Commissie, Web Accessibility (opent in een nieuw tabblad)). Een widget kan sommige bezoekers wel helpen, als extra laag bovenop een goed gebouwde site.

Met SiteAccessible kunnen bezoekers het contrast, de tekstgrootte en leeshulpen aanpassen. Het repareert uw code niet, vervangt geen audits of tests met mensen met een beperking en biedt u geen juridische bescherming.